•*´¨`*•بهونه قشنگه زندگيم •*´¨`*•

              به تو مي انديشم

              اي سراپا همه خوبي

              تك و تنها به تو مي انديشم

              من به هر حال كه باشم

              به تو مي انديشم

              تو بدان اين را تنها تو بدان

             جاي مهتاب به تاريكي شبها تو بتاب

             من فداي تو به جاي همه گلها تو بخند

               اينك اين من كه به پاي تو در افتادم باز

              ريسماني كن از آن موي دراز

              تو بگير ،تو ببند

              تو بخواه!

               پاسخ چلچله ها را تو بگو

                قصه ابر هوا را تو بخوان

               تو بمان بامن تنها تو بمان

               در دل ساغر هستي تو بجوش

                من همين يك نفس از جرعه ي جانم باقيست

           آخرين جرعه ي اين جام تهي را تو بنوش

خط خطي شده توسط مرضیه در پنجشنبه 3 مرداد1387 ساعت 8:57 PM موضوع | لینک ثابت

خط خطي شده توسط مرضیه در دوشنبه 24 تیر1387 ساعت 10:35 PM موضوع | لینک ثابت

نیمه گمشده ام آخر کیست  

این سوالیست که با خود دارم

نیمه گمشده ام یک سیب است  

سیب سرخی که ز باغ ازلی می آید

 
نیمه گمشده ام یک آهوست  

وچه چشمان سیاهی دارد
چقدر تندرواست  

مثل این که دل او نیز هوایی دارد

 
نیمه گمشده ام یک دریاست  

چقدر موجو تلاطم دارد
چقدر جذر چقدر مد چقدر آبی روشن دارد

نیمه گمشده ام یک رود است  

از کنار دل من می گذرد  
و ترش می سازد  به هوای دل سودا زده اش

نیمه گمشدهام یک کوه است  

پر صلابت پر حجم  و عجب شرم و حیایی دارد  

نیمه گمشده ام یک بید است

که به مجنون صفتی مشهور است

نیمه گمشده ام یک فصل است  

که همه فصل خدا را دارد

نیمه گمشده ام یک ساز است  

و صدای نی مجنون دارد  
و صدای دل پر درد زمان  که برای دل من می خواند

 
نیمه گمشده ام یک ابر است  

سیرت و صورت زیبا دارد  
ولی گه گاه دلش می گیرد  پس کمی اشک ز خود می بارد

نیمه گمشده ام یک دشت است  

پر ز گلهای شقایق شده است  
پر ز عطر است پر ز سنبل  

پر ز خواب گل مریم شده است  

نیمه گمشده ام مهتاب است  

که شب تار به هم می پوید  

نیمه گمشده ام یک تنهاست

که دلی پر ز شکایت دارد
و کسی را به نفس می خواهد  که بر او راز و غم دل گوید

 
نیمه گمشده ام در یاد است

 و درون دل من می ماند

خط خطي شده توسط مرضیه در دوشنبه 10 تیر1387 ساعت 11:14 PM موضوع | لینک ثابت

خط خطي شده توسط مرضیه در شنبه 25 خرداد1387 ساعت 10:9 PM موضوع | لینک ثابت

وقتي كوچيك بودم،پاك،زلال،مهربون،نفهم و بي اطلاع از همه دنيا، روزها ساده تر ميگذشت.همه چيز دوست داشتني تر بود.سختي و نااميدي وجود نداشت.گريه و غم بي معني بود.زيبايي دنيا رو پر كرده بود.اخم بين ابروهام جا خوش نكرده بود.بغض گلومو نگرفته بود و خيلي بود و نبود هاي ديگه.
از درون كثيف شدم.لكه هاي بُعد دومم پاك نميشه.بايد عوضش كنم.نميدونم ميشه يا نه.اگه آدرس آپاراتي ماهر سراغ داري بگو .چون ميخوام دوباره پاك باشم.پاك تر از قبل. يا شايد هم...كاملا بي رنگ.

خط خطي شده توسط مرضیه در دوشنبه 6 خرداد1387 ساعت 2:19 PM موضوع | لینک ثابت

دست گذاشتم رو یکی که یک قشون خاطرخواشن

                                             همشون هنر دارن یا شاعرن یا نقاشن

یا که پشت پنجرش با گریه گیتار می زنن

                                                  یا که مجنون میشن و تو کوچه ها جار میزنن

دست گذاشتم رو کسی که مجنونا دیوونشن

                                              همه شاهزاده ها در بون دور خونشونن

دست گذاشتم رو کسی که رنگ چشماش روشنه

                                                  شمشاد همسایمون پیش قدش یه سوزنه

دست گذاشتم رو کسی که رنگ چشماش عسله

                                                    کمترین شعری که تو میشنوی از اون غزله

دست گذاشنم رو کسی که ماه ازش طلب داره

                                   خورشید از شعله ی چشمای اونه که تب داره

دست گذاشتم رو یکی که همه دوروبرشن

                                             مردشن،دیوونشن،مجنونشن،پرپرشن

خط خطي شده توسط مرضیه در شنبه 28 اردیبهشت1387 ساعت 3:4 PM موضوع | لینک ثابت

ماه من غصه نخور,زندگی جزر و مد داره

ماه من غصه نخور,گریه پناه آدماس

ماه من غصه نخور,زندگی بی غم نمی شه

ماه من غصه نخور,دنیارو بسپار به خدا

خط خطي شده توسط مرضیه در شنبه 21 اردیبهشت1387 ساعت 9:27 PM موضوع | لینک ثابت

همسفرم باش ای نازنینم !

خط خطي شده توسط مرضیه در چهارشنبه 11 اردیبهشت1387 ساعت 8:34 PM موضوع | لینک ثابت

خط خطي شده توسط مرضیه در جمعه 30 فروردین1387 ساعت 2:33 PM موضوع | لینک ثابت

 با من بمان ای همصدا ، تا آخره اسم سفر
از جاده های پر خطر ، این خسته را با خود ببر
با من بخوان ای همنوا ، شعر سپید عاشقی
این واژه را با هر زبان ، تنها توئی که لایقی
من صد بیابان عاشقم ، دریای عشقم را ببین
از آسمان قلب من ، گلهای حسرت را بچین
در کوچه های عاشقی ، من عابری دلخسته ام
از من گذشتم با دلم ، چون بر دلت دل بسته ام
در فصل سرد عاشقی ، من گرم پندار توام
در وصف عشقت مانده ام ، حالا پی شعری نوام
در شهر بی سامان شب، با یاد تو من شاعرم
از قصه های شهر شب ، تنها توئی در خاطرم ...

 

   

 

   ده شاخه گل برایت میفرستم

          نه تا طبیعی و یکی مصنوعی

   که توش نوشته شده تا خشکیدن آخرین شاخه گل

                       دوست دارم

خط خطي شده توسط مرضیه در یکشنبه 25 فروردین1387 ساعت 7:8 PM موضوع | لینک ثابت