وقتي كوچيك بودم،پاك،زلال،مهربون،نفهم و بي اطلاع از همه دنيا، روزها ساده تر ميگذشت.همه چيز دوست داشتني تر بود.سختي و نااميدي وجود نداشت.گريه و غم بي معني بود.زيبايي دنيا رو پر كرده بود.اخم بين ابروهام جا خوش نكرده بود.بغض گلومو نگرفته بود و خيلي بود و نبود هاي ديگه.
از درون كثيف شدم.لكه هاي بُعد دومم پاك نميشه.بايد عوضش كنم.نميدونم ميشه يا نه.اگه آدرس آپاراتي ماهر سراغ داري بگو .چون ميخوام دوباره پاك باشم.پاك تر از قبل. يا شايد هم...كاملا بي رنگ.

www.hamtaraneh.com


 

خط خطي شده بدست در دوشنبه 6 خرداد1387 ساعت 2:19 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت